طراح بازی مهتا بذرافکن
(کلیه حقوق این بازی متعلق به وب سایت ترویجی آموزشیار آب است)
وقتی آب یک حوضه آبریز زیاد برداشت بشه و یا آلوده بشه آن حوضه آبریز بیماره. بعضی وقتها مسئولان و مردم به جای درمان بیماری حوضه آبریز؛ با اقدامات اشتباه بیشتر بیماریش را بیشتر می کنند تا وقتی که اون حوضه کاملا از نفس بیفته. مثل حوضه آبریز ارومیه، گاوخونی، بختگان.
ما با یه بازی میخواهیم ببینیم چرا حوضه آبریز تا حد مرگ بیمار میشه و چطور میشه درمانش کرد.
ایده بازی: نجات حوضه آبریز
مواد لازم:
یک پارچه دراز آبی (رودخانه)
چند سطل پلاستیکی کوچک نشانه برداشتها از آب رودخانه
یک سطل بزرگ نشانه آب رودخانه
کارت یا برچسب برای نوشتن اسم سطلها:
نقشها : کشاورز بالادست
صنعت
شرب
سایر مصارف
کشاورز پاییندست
قواعد بازی:
پارچه را به عنوان نماد رودخانه بر ردی زمین باز می کنیم
1. سطل بزرگ (کل آب رودخانه) در بالادست قرار میگیرد.
۲. هر نفر یکی از سطلهای کوچک بابرچسب روی سطل را انتخاب میکند.
مقدار آب مشخص شده به عنوان تخصیص از سطل بر میدارد.
دور اول وقتی است که با برداشت زیاد نسبتا سطل خالی به کشاورز پایین دست می رسد در نقطه آخر تالاب است که حتی یک قطره آب برای آن نمی ماند. هر کدام از سطرهایی که آب را برداشته اند بیشتر از حقابه ای که رودخانه می تواند تحمل کند برداشته اند.
نتیجه: اگر بالادست بیش از حد بردارد ⬅️ پاییندست خشک میشود (تالابها و کشاورزی آسیب میبینه)
مرحله دوم : بازیگران به عنوان حقابه داران دور هم می نشینند و با هم برای نجات رودخانه از بیماری تصمیم می گیرند.
مرحله سوم شروع میشود.
آرایش صحنه مانند قبل است، اما بازیگران هرکدام یک چهارم کمتر آب بر می دارند. وقتی سطل بزرگ به کشاورز پایین دست می رسد هنوز به اندازه یک دو سطل آب دارد، کشاورز پایین دست حقابه خودش را بر میدارد و هرچه باقی ماند به تالاب می رسد و تالاب زنده می ماند.
هدف بازی:
بچهها در این بازی با مفهوم حوضه آبریز، پایین دست، بالادست ، حقابه، بازیگران آشنا می شوند. آنها درک کنند که هر تصمیم مدیریتی بالادست تأثیر مستقیم روی پاییندست و اکوسیستم دارد.
آنها یاد می گیرند پایداری و همکاری در مصرف آب مهمتر از برداشت بیش از حد است و باید برای رسیدن به پایداری گفتگو کنند.
شما هم نظر خودتان درباره این بازی برای ما ارسال کنید.